Spacer po lesie

W tej poruszającej opowieści o stracie chłopiec wybiera się na spacer do lasu i dokonuje odkrycia, które zmienia jego postrzeganie ojca.

Tydzień po pogrzebie
Wpatruję się w poranne lustro
Zły, że oczy mojego ojca
Patrzą na mnie z odbicia.

Zdezorientowany i przygnębiony po śmierci ojca chłopiec otwiera pozostawioną przez niego kopertę i ze zdziwieniem znajduje mapę lasu za ich domem, z jednym miejscem zaznaczonym na jaskrawoczerwono. Ale dlaczego? Las był czymś, co dzielili razem – dlaczego ojciec chciałby, żeby poszedł tam sam? 

Powoli jego myśli się uspokajają, gdy wyrusza przez miejsca, które kiedyś odkrywał z tatą, mijając znajome buki i czarne dęby, przemykające strzyżyki karolińskie oraz pończosznika, któremu dali na imię Sal. Gdy dociera do miejsca zaznaczonego na mapie, znajduje strony za stronami rysunków leśnych stworzeń, wykonanych przez jego ojca, gdy ten był w jego wieku. To, co widzi, ukazuje mu stronę taty, której nigdy nie znał, i coś jeszcze głębszego, co mogą dzielić. Jego ojciec wiedział, że tak naprawdę potrzebował spaceru po lesie.

New York Times bestsellerowa autorka Nikki Grimes i nagrodzony Medalem Caldecotta ilustrator Jerry Pinkney spędzili wczesne dni pandemii, wymieniając się e-mailami i rozmawiając o współpracy nad książką, a Jerry dzielił się wszystkimi zdjęciami lasu wokół swojego domu. Z tego narodziła się historia chłopca zmagającego się z żałobą i wszystkiego, co widzi i czuje podczas spaceru przez las.

Jerry niestety zmarł jesienią 2021 roku, ale zdążył dostarczyć ołówkowe szkice lasów, które kochał. Kiedy jego syn Brian podjął się zadania ukończenia ilustracji, odkrył, że łączy się z ojcem w zupełnie nowy sposób, a jego doświadczenie odzwierciedlało historię chłopca z książki. Efektem jest jednocześnie wzruszająca i głęboko autentyczna opowieść o tym, jak wspólne pasje pozwalają nam pozostać blisko tych, których straciliśmy.