Spacer wśród słów

Kiedy Hudson Talbott był małym chłopcem, uwielbiał rysować i przychodziło mu to naturalnie. Ale czytanie? Nie ma mowy! Pojedyncze słowa nie stanowiły problemu, ale długie zdania były dla niego wyzwaniem. Gdy jego przyjaciele przechodzili do grubszych książek, on ukrywał, że czyta powoli. Z każdym rokiem było to jednak coraz trudniejsze. Czuł się samotny, zagubiony i przestraszony w świecie zbyt wielu słów. Na szczęście jego miłość do opowieści nie pozwoliła mu się poddać. Zaczął pozwalać sobie na czytanie we własnym tempie, używając znanych słów jako odskoczni, które pomagały mu wciągnąć się w historię. I odkrył, że nie jest taki samotny – w rzeczywistości wiele błyskotliwych osób również czytało powoli. Nauczenie się akceptowania faktu, że każdy robi rzeczy na swój własny, niepowtarzalny sposób i że to jest w porządku, uwolniło go i ostatecznie pomogło Hudsonowi rozkwitnąć i stać się wspaniałym gawędziarzem, jakim jest dzisiaj.