Books of Wonder

Al onze gebroken stukjes

Al onze gebroken stukjes - Main image
$8.99 $17.99 In stock

Category: Producten

Lennon Davis gelooft niet in veel dingen, maar wel in de zekerheid van het getal vijf. Als ze de slaapkamerlamp vijf keer aan- en uitzet, is haar nieuwe school in LA misschien niet zo stom. Maar dat voelt niet goed, dus schakelt ze de lamp nog een keer. En nog een keer. Tien keer extra en misschien accepteert haar nieuwe stiefgezin haar. Vijfentwintig keer extra en misschien zorgt ze er niet meer voor dat haar dierbaren sterven. Vijftig keer extra en dan kan ze eindelijk gaan slapen.


Kyler Benton ziet dit patroon van lichtflitsen vanuit de veiligheid van zijn boomhut in de tuin ernaast. Alleen daar, verborgen voor de ongewenste blikken van zijn leeftijdsgenoten, kan Kyler zijn schriften vullen met songteksten die de ware littekens onthullen van de jongen achter de oversized hoodies en bijtende humor. Maar Kyler merkt dat beschrijvingen van blond haar, droevige ogen en tikkende vingers de pagina's van zijn schriften beginnen te vullen.

Lennon, het eenzame meisje van hiernaast voor wie zijn vader hem heeft gewaarschuwd, dringt zijn gedachten binnen. Ook al heeft hij al genoeg aan zijn hoofd zonder Lennons vermeende tragische verleden in zijn leven, Kyler kan het niet helpen om de waarheid over zijn nieuwe muze te willen weten.

Customer Reviews (5.0 / 5 · 7 reviews)

David C. ★★★★★

I was skeptical about another YA novel tackling mental health, but the way Lennon’s compulsive counting and lighting rituals are woven into her daily struggles pulled me right in. The writing made her anxiety feel raw and real, not like a textbook lesson.

Timothy ★★★★★

Lennon's OCD rituals felt so real and relatable, I found myself checking light switches right along with her. The way the story balances that internal struggle with her move to LA makes for a gripping read. Definitely one I couldn't put down.

Sofia ★★★★★

The way the story weaves Lennon's OCD-like need for the number five into everyday moments felt so real and not at all overdone. I caught myself holding my breath during the hallway scenes.