Een vat vol lachen, een dal vol tranen

Prins Roger vertrekt vol enthousiasme op een queeste en vindt een paar avonturen, veel vrienden, een jonkvrouw of twee in nood (niet!) en uiteindelijk zichzelf. Een 'vreugdebrenger' wiens aanwezigheid iedereen onbedaarlijk laat lachen, Roger vindt wreedheid en vriendelijkheid even grappig en verwacht dat zijn queeste een lolletje wordt. Maar niets is minder waar: terwijl Roger door het Eeuwige Woud trekt, bijna verhongert bij de Verraderlijke Kloof, mensen op hun slechtst ziet in de Vallei der Wraak en tijdelijk wanhoopt in de Bergen der Kwaadaardigheid, wordt hij nuchterder, leert hij voor anderen te zorgen, wordt hij een expert in vredestichten, verricht hij Goede Daden en wordt hij verliefd op Lady Sadie, die zegt wat ze denkt terwijl ze herhaaldelijk zijn huid redt.'—K. 'Feiffers wereldwijze, vertrouwelijke toon en gevoel voor het absurde zijn buitengewoon prettig, en de tekeningen zijn een vintage Feiffer-genot.'—Publishers Weekly.